بن، آلمان ـ اژین حسینی، روزنامهنگار مستقل کورد و عضو اتحادیه زنان دموکرات کوردستان ایران، در جریان «گلوبال مدیا فروم ۲۰۲۶» در شهر بن آلمان، با حضور در یکی از پنلهای اصلی این کنفرانس بینالمللی، به تشریح وضعیت حقوق بشر در کوردستان، سرکوب آزادی بیان و چالشهای پیشروی زنان و روزنامهنگاران کورد پرداخت.
حسینی به عنوان یکی از سخنرانان پنل تخصصی «پشتِ داستان؛ روزنامهنگارانی تحت تهدید» که از سوی «ابتکار هانا آرنت» برگزار شد، تجربیات شخصی و حرفهای خود را از مواجهه با سرکوب، تهدید و خشونتهای ساختاری علیه روزنامهنگاران و فعالان کورد با حاضران در میان گذاشت.
این نشست با حضور گسترده نمایندگان رسانههای بینالمللی، فعالان حقوق بشر و مقامات رسمی آلمان از جمله نمایندگان وزارت امور خارجه فدرال آلمان و کمیسر دولت فدرال در امور فرهنگ و رسانه برگزار شد. در پایان این برنامه، شماری از مقامات حاضر در دیداری جداگانه با این روزنامهنگار کورد، درباره وضعیت زنان روزنامهنگار و چالشهای امنیتی و حرفهای آنان گفتوگو کردند.
حسینی در این برنامه با پوشش لباس سنتی کوردی (هەوری) بر روی صحنه حاضر شد و همزمان با آغاز سخنرانی او، ترانه «کوردم» اثر ایوب علی در سالن پخش شد. وی این اقدام را نمادی از هویت، فرهنگ و مقاومت ملت کورد توصیف کرد و گفت کوردها با وجود دههها سرکوب، انکار هویت و سیاستهای تبعیضآمیز، همچنان برای حفظ زبان، فرهنگ و موجودیت خود ایستادگی کردهاند.
او همچنین با انتقاد از رویکرد بخشی از رسانههای فارسیزبان نسبت به مسائل کوردستان، از آنچه «سانسور و تحریف عامدانه مطالبات و واقعیتهای جامعه کورد» خواند، ابراز نگرانی کرد.
این روزنامهنگار کورد در بخش دیگری از سخنان خود به حمله موشکی سپاه پاسداران به مقر رسانهای «کوردکانال» در اقلیم کوردستان در ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۲ اشاره کرد و با روایت تجربه شخصی خود از این حمله، ابعاد انسانی آن را تشریح نمود. وی به جانباختن یک زن باردار کورد و فرزند متولد نشدهاش در جریان این حمله اشاره کرد و از جامعه جهانی خواست نسبت به تداوم حملات موشکی و پهپادی علیه اقلیم کوردستان و اردوگاههای احزاب کوردستانی بیتفاوت نباشد.
حسینی همچنین از دوران یکساله اقامت اجباری خود در کمپ «پهلوانکوی» ترکیه سخن گفت و فشارهای نژادپرستانه، محدودیتهای شدید و تهدیدهای امنیتی برای بازگرداندن اجباری فعالان سیاسی و روزنامهنگاران به ایران را تشریح کرد. او در این زمینه بر ضرورت حمایتهای بینالمللی و تسهیل روند صدور ویزاهای بشردوستانه برای فعالان و روزنامهنگاران در معرض خطر تأکید کرد.
وی در پایان سخنان خود خاطرنشان کرد که تجربه شخصی او تنها بخشی از واقعیت زندگی صدها زن، کودک، فعال مدنی، فعال سیاسی و روزنامهنگار کورد است که همچنان با تهدیدهای امنیتی، حملات نظامی و سرکوبهای گسترده مواجه هستند. او همچنین با اشاره به وضعیت زندانیان سیاسی و تشدید فشارها بر فعالان مدنی در ایران، از نهادهای حقوق بشری و جامعه بینالمللی خواست توجه بیشتری به این موارد نشان دهند و در قبال نقض مستمر حقوق بشر در ایران سکوت نکنن
