✍️ دیاکو شفیعی

از هزاران کیلومتر دورتر و در دل تبعید، از میان کوەهای خاطرەانگیز کوردستان تا دیوارهای سرد زندان اوین، این نامه را برای شما می‌نویسم. شما که نامتان به نماد شجاعت و ایستادگی تبدیل شده است، شما که با قامت‌های استوار و صدای آزادی، در دل تاریکی، فریاد برآورده‌اید.

“پخشان و وریشه” عزیز، شما دیگر تنها زندانیان سیاسی نیستید؛ شما نمایندگان زنده‌ مبارزه، امید و مقاومت هستید. با وجود زنجیرهایی که شما را احاطه کرده‌اند، نور شما خاموش نشده و درخشش آن راه آزادی را به میلیون‌ها دل خسته نشان می‌دهد. امروز، نام شما برای مردم کورد و آزادی‌خواهان در سراسر جهان، سمبل شرف انسانی و مقاومت است.

می‌دانم که روزهایتان در زندان با درد و سختی سپری می‌شود و شب‌ها در سکوت تاریک، منتظر فرداهای بهتری هستید. اما بدانید که صدای آزادی شما، صدای ایستادگی و مقاومت، مرزها را درنوردیده و از پشت میله‌های زندان، قلب ظالمان را می‌شکافد. مقاومت و استادگی شما، مانند خنجر بر قلب ستمگران است. هر نفس شما سوگندی است به آزادی سرزمین‌مان و کرامت انسان‌ها.

خواهران عزیزم، آن‌هایی که شما را به بند کشیده‌اند، می‌پندارند که با زندانی کردن جسم شما، می‌توانند روح آزاد شما را شکنجه کنند. اما نمی‌دانند که زنجیرها تنها جسم را به اسارت می‌برند، نه اندیشه‌ها و نه رویاهایی که در دل شما شعله‌ور است. شما ثابت کرده‌اید که حتی در میان چهار دیوار، می‌توان شجاعانه ایستاد و زیست.

بدانید که شما تنها نیستید. مبارزان آزادی‌خواه در کوردستان و در سراسر جهان، همراه شما هستند و صدای شما را به گوش جهانیان می‌رسانند. در هر گوشه این کره خاکی کسانی هستند که در کنار شما ایستاده‌اند و برای آزادی شما و همه کسانی که به آزادی ایمان دارند، تلاش می‌کنند.

“پخشان و وریشه” عزیز، ما، فرزندان کوردستان، همراه با آرمان‌های شما هستیم. صدای شما از اوین به گوش جهانیان رسیده است. شما تنها نیستید. در این دنیای وسیع، انسان‌های زیادی هستند که در کنار شما ایستاده‌اند و برای آزادی‌تان مبارزه می‌کنند.

هر اشک مادری که در سکوت ریخته می‌شود، هر قلبی که در دوری از عزیزانش می‌تپد، هر دستی که برای عدالت بلند می‌شود، امروز در نام شما تجسم یافته است. شما تاریخ زنده ملت کوردستان هستید که در برابر ظلم هیچ‌گاه سر تسلیم فرود نیاورده‌اند. شما ادامه‌دهندگان راه شیرزنانی هستید که کوه‌ها و دشت‌های کوردستان را با شجاعت خود عطرآگین کرده‌اند.

خواهران عزیزم، روز آزادی نزدیک است. روزی که زندان‌ها خالی خواهند شد و کوه‌ها و دشت‌های کوردستان، بار دیگر صدای خنده و شادی را خواهند شنید. آن روز، شما نه تنها به‌عنوان زندانیان سیاسی آزاد، بلکه به‌عنوان قهرمانانی که تاریخ به خود دیده است، به آغوش ملت باز خواهید گشت.

تا آن روز، ما سوگند خورده‌ایم که صدای شما باشیم، راه شما را ادامه دهیم و هرگز از آرمان‌های شما کوتاه نیاییم. شما در دل‌های ما جاودانه‌اید و نامتان در تاریخ مبارزه برای آزادی و کرامت انسانی با افتخار نوشته خواهد شد.

با احترام و عشق بی‌پایان، به آزادی و عدالت