هیرو عزیزی
در تقویم جهانی، برخی روزها تنها تاریخ نیستند؛ هشدارند.
۲۵نوامبر از همان روزهاست. روزی که جهان بهجای جشن و تبریک، باید مکث کند، بیندیشد و اعتراف کند: خشونت علیه زنان، بزرگترین شکست جامعه مدرن است. خشونت فقط آن لحظه فیزیکی نیست که به چشم میآید؛ در سکوت قانون، در نابرابری دستمزد، در حذف صدای زنان از سیاست، در قضاوتهای روزمره، و حتی در هراس خاموشی که بسیاری از زنان سالهاست با آن زندگی میکنند، ریشه دارد.
امروز، ۲۵ نوامبر، یادآور این حقیقت است که خشونت علیه زنان نه موضوعی خصوصی است و نه حادثهای فردی؛ یک مسئله ساختاریست،
ساختهشده در دل قدرت، سنت، اقتصاد و فرهنگهایی که هنوز آزادی زن را تهدیدی برای نظم موجود میدانند.
در بسیاری از کشورها، زن هنوز باید میان زندگی، امنیت و صدای خود یکی را انتخاب کند. و این، بزرگترین بیعدالتی زمانه ماست.
اما ۲۵ نوامبر تنها روزی برای روایت رنج نیست؛ روزِ مقاومت است. روزِ زنانی که سکوت نکردند، نوشتند، ایستادند، و تاریخ را مجبور کردند که مسیرش را عوض کند.
روزی برای تأکید بر این حقیقت ساده اما بنیادی: هیچ جامعهای به آزادی نرسیده، مگر زمانی که زنان آن جامعه آزاد بودهاند. امروز، جهان باید بیش از همیشه بفهمد:
خشونت زمانی پایان مییابد کە قانون مردد نباشد، قدرت بیطرف نباشد،
و جامعه سکوت را خیانت بداند. ٢٥ نوامبر یک تاریخ نیست؛ سرآغاز گفتگویی تازه است برای جهانی که نیمی از جمعیتش دیگر نمیخواهد در حاشیه بماند.
